Aura - Pink Red Blue

Gecenin kendine has bir dili vardır. Gündüzün açıklığına benzemez; daha yavaş, daha zengin, daha mahrem konuşur. Nokturno, o dili renklerle yazma denemesidir. Bu eser, gecenin ilk saatlerinde doğdu. Şehrin gürültüsü çekilmiş, sadece atölyenin sessizliği kalmıştı. Fuşya, kırmızı, kobalt ve siyah — bu dört renk o gecenin ruhuna en uygun olanlardı. Akışkan boya kendi yolunu bulurken, ortaya ne bir kaos ne de bir düzen çıktı; ortaya bir ritim çıktı. Gecenin kendi ritmi. Nokturno'nun merkezinde siyahın içine açılan bir doku var — sanki gece yarısı açan bir orkide, sanki eski bir sahnenin perdesi, sanki bakana bir şey fısıldayan bir ağız. Orada bir şey saklanıyor ama tam olarak ne olduğunu göremiyorsun. Zaten gecenin cazibesi de budur: tam göstermez, davet eder. Fuşya ve kırmızı halkalar dışa doğru açılıyor, gecenin sıcak tonlarını taşıyor — bir opera sahnesinin kadifesi, bir şarap kadehinin yansıması, bir geç saat konuşmasının sıcaklığı. Aralarındaki kobalt mavisi ise serinletiyor, dengeliyor, eseri tek boyutlu bir tutkudan çıkarıp çok katmanlı bir deneyime dönüştürüyor. Nokturno, gündüz eseri değildir. Gündüzün ışığında güzeldir ama akşam saatlerinde canlanır. Işık azaldığında, odanın tonu yumuşadığında, bir kadeh şarap dökülüp müzik açıldığında — o zaman Nokturno asıl kendisi olur. Odanın kalbine dönüşür, etrafındaki her şey onun etrafında şekillenir. Bu eser, karakteri olan, yaşanmışlığa hürmet eden, geceyi seven mekânlar için yapıldı. Bir şarap odasının duvarına, bir cazmeyhanesinin arka panosuna, bir butik otelin gece barına, bir şömineli salonun koyu duvarına... Nokturno asıldığı yere atmosfer taşır. Her Nokturno tektir. Renklerin gece içinde bir daha hiç aynı şekilde akmayacağı kesindir. Sizin Nokturno'nuz, sizin gecelerinize aittir.