Aura - Blue black

Bazı yerler vardır, ışık oraya ulaşmaz ama hayat yine de devam eder. Derin okyanusun dibi, geceyi en iyi bilen yıldızlar, sessizliğin kendi sesi... Abyss, o yerleri arayan bir eser. Derinliğin hem korkutucu hem de huzur verici olabileceğini hatırlatıyor — çünkü bazen en çok ihtiyaç duyduğumuz şey gürültüden uzaklaşmak, kendi derinliğimize dalmaktır. Eserdeki mavi, sıradan bir mavi değil. Ultramarin, kobalt, elektrik mavisinin en saf tonu — hepsi birbirinin üzerine akarak, bakanı merkeze çeken bir girdap oluşturuyor. Aralarda beliren neon yeşil çizgiler ise derinliğin içinde yaşayan bir şeyin işareti: belki bir biyolüminesan organizma, belki bir düşüncenin parıltısı, belki de bir umut. Abyss'e bakan herkes kendini farklı bir yerde bulur. Biri denizin dibini görür, biri bir galaksiyi, biri de kendi iç dünyasının en sessiz köşesini. Çünkü eser, izleyiciye bir şey anlatmıyor — izleyiciyi kendi hikâyesine davet ediyor. Bu eser, sakin bir mekânda en çok kendini bulur. Yatak odasının karşı duvarında bir uyku yoldaşına, lüks bir ofiste düşünme alanına, bir lobide kısa bir nefes anına dönüşür. Mavinin dinginliği, mekânın tonunu değiştirir — sesleri yumuşatır, zamanı yavaşlatır. Her Abyss tektir. Akan boya, kendi yolunu kendi çizer; aynı derinlik bir daha oluşmaz. Sizin Abyss'iniz, yalnızca sizin derinliğinize açılır.