Aura - Red Light

Bazı eserler tonlarla, kontrastlarla, çoklu hikâyelerle konuşur. Cor ise tek bir şey söyler: buradayım. Bu eser kırmızının içine yapılmış bir dalıştır. Hiçbir yumuşatma yok, hiçbir kaçış yok. Fuşya romantizmi yok, turuncu enerji yok, sadece kırmızının kendisi — kanın, kalbin, alevlerin değil sıcaklığının, çiğ tutkunun rengi. Sanatçı burada cesaret etmiş; tek bir rengin üstüne bir daire çizmek ve onunla kalmak kolay değil. Her şey orada olmalı. Cor'un içinde hafif kıpırtılar var — neon yeşil damarlar gibi geçen ince çizgiler, arka planda saklanan morlar, merkezdeki koyu, neredeyse siyaha yaklaşan kuyu. Bunlar kırmızıdan kaçış değil, kırmızının kendi içindeki katmanlardır. Çünkü hiçbir duygu tek boyutlu değildir. Kırmızıya bakan herkes önce tek bir şey görür, sonra bakmaya devam ederse içinde bir hayat olduğunu fark eder — damarlar, nefes, nabız. Bu eser, kendini saklamayanlar için yapıldı. Renk seçerken nötr tonlara kaçanlar için değil, "ben bu rengi istiyorum" diyebilenler için. Bir mekâna Cor asmak cesaret ister; çünkü eser duvarın neutral'liğini kabul etmez, duvarı kendine göre değiştirir. Etrafındaki her şey ona göre konumlanmak zorunda kalır. Cor'un en güçlü duruşu, en beklenmedik yerde olur. Beyaz bir duvarda tek başına asıldığında bir manifestoya dönüşür. Modern bir mermer salonda odağı tamamen kendine çeker. Minimalist bir yatak odasında bir kalp atışı gibi durur. Etrafında çok eşya olmasına gerek yok — Cor yalnız durmayı sever, çünkü yalnızken kendini en iyi ifade eder. Bu eser duygusal insanlar için, karakterli mekânlar için, ödün vermek istemeyenler için yapıldı. Cor asıldığı yere bir şey ekler: dürüstlük. Çünkü kırmızı yalan söyleyemez. Her Cor tektir. Kırmızının nasıl aktığı, hangi noktada siyaha yaklaştığı, hangi çizgilerin ortaya çıktığı bir daha asla aynı olmaz. Sizin Cor'unuz, sizin içinizdeki saklanmayan şeyin aynasıdır.